Aγοράζω άρα υπάρχω ;

Θα μιλήσουμε για χρώματα, για υφάσματα, για σχήματα, μπλούζες, φορέματα ή παπούτσια. Τι να βάλεις όταν παντρευτείς ή όταν πας στο περίπτερο να αγοράσεις προφυλακτικά. Πως να φορέσεις γοβες με κολάν ή λευκές κάλτσες με τα αθλητικά σου. Πως να φτιάξεις μια clutch ή να ξανα-αγαπήσεις τo τζιν που έχεις “λιώσει”.

Είναι όλα ρούχα ή μήπως πολύ περισσότερο; Είναι η εικόνα μας, είναι ο,τι δίνουμε στον κόσμο να καταλάβει για εμάς. Είναι το τι πιστεύουμε για τον εαυτό μας και το πως νοιώθουμε γι αυτήν την εικόνα. Στο πρώτο αυτό αρθρο θα ‘θελα να τραβήξω το φώς πέρα από τα ρούχα. Πέρα απο μια συναλλαγή στο ταμείο. Αναρωτιέμαι μήπως είναι μόνο αυτό; Εγώ νοιώθω πως επιβραβεύω αυτόν που το έφτιαξε, του δίνω αξία, τα λεφτά μου αν μη τι άλλο και ενα χτύπημα στη πλάτη να συνεχίσει. Απ την άλλη πλευρά γίνομαι και συνένοχος σε ο,τι συνέβη για να φτάσει αυτό το κομμάτι στο ράφι.

Στη γιγαντιαία Βρετανική αλυσίδα Primark τα ρούχα θα κοστίζουν μέχρι 30 λίρες αλλά πριν απο 5 χρόνια το ΒΒC έφερε στο φώς τον τρόπο. Παιδική εργασία, απάνθρωπες συνθήκες εργασίας, εξαντλητικά ωράρια. Ο σουηδικός κολωσός H&M μόλις πέρσι απασχόλησε ξανά τα μίντια για τους ίδιους λόγους. Το υπεροπτικό Α&F αρνείται να κατασκευάσει ρούχα σε XL και υποστηρίζει πως για να φοράς τα ρούχα του πρέπει να είσαι όμορφος, αδύνατος και να ανήκεις στους “διάσημους” του σχολείου σου. Αυτά είναι μερικά απο τα ομολογουμένως αρκετά παραδείγματα, ικανά να μας προβληματίσουν λίγο παραπάνω.

Μήπως να μη ψωνίζαμε απερίσκεπτα, μήπως να επενδύαμε στα ρούχα αντι να τα αγοράζουμε. Ας μην ειναι όλα αναλώσιμα και εφήμερα. H μόδα εχει πλάκα αλλά μην ξεχνάμε πως είμαστε όλοι άνθρωποι, με ηθική και συνείδηση.

Το μίνι ντοκυμαντέρ του BBC

Και η είδηση για το H&M στo RT

_

H φωτογραφία εξωφύλλου ανήκει στον Léo Caillard

Advertisements